خبر
0

نمایش فیلم «خاک بکر» مروا نبیلی بعد از چهل سال در لندن

موسسه فیلم بریتانیا، نسخه ۱۶ میلی متری فیلم مهجور و فراموش شده سینمای ایران یعنی «خاک بکر» یا «خاک سر به مهر» ساخته مروا نبیلی را بعد از چهل سال که از ساخته شدن آن می گذرد نمایش می دهد. این فیلم به عنوان یکی از فیلم های جشنواره فیلم های فمینیستی لندن با تمرکز روی آثار زنان فیلمساز به نمایش درمی آید. «خاک بکر»، روایت…

فیلمساز ماه
0

پسر غمگین لیورپول

ورود به سینمای ترنس دیویس چنان‌که رپرتوار او اشاراتی دارد٬ ناگزیر از واکاوی عناصری در کارنامه اوست که می‌تواند او را در قامت مؤلف نشان دهد. در متن زیر برای پرداختن به سینمای او٬ بعد از نگاهی کوتاه به آثارش٬ سعی کردم  دنیای او را از چند منظر چه در تماتیک و چه در آیکونوگرافی آثارش نشان دهم. سه‌گانه: «کودکان»٬ «قدیسه و کودک» و «مرگ…

کلوزآپ

نقد
0

توپ ما را با خود خواهد برد «مرا به خانه ببر» ساخته عباس کیارستمی، یک رویاست؛ رویای بازیگوشی یک توپ فوتبال در دهکده ای که کسی از پله هایش بالا و پایین نمی رود. همه جا ساکت است و هیچ کس نیست جز پسرکی که در ابتدا از پله هایی بالا می رود و توپ فوتبالش را بیرونِ در خانه…

نقد
0

     با توجه به کارنامه‌ی فیلم‌سازی برادران کوئن، «فارگو» (۱۹۹۶) کافی بود تا بتوانیم از مفهومی با عنوان «واقعیت کوئنی» یاد کنیم اما این دو فیلم‌ساز بر اساس این «خیال» که با توجه به زمانه و روزگار حاضر، این مفهوم آن چنان که باید مورد توجه مخاطبان قرار نگرفته، تصمیم گرفتند با تهیه‌کنندگی سریالی به نام «فارگو» بار دیگر و…

نقد
0

فیلم ساختن درباره رویدادهای تاریخی و سیاسی معاصر که زمان خیلی زیادی از آن نگذشته کار چندان آسانی نیست چرا که علاوه بر حساسیت های سیاسی زیادی که در این مورد وجود دارد، برخلاف رویدادهای تاریخی مربوط به گذشته های دور، خیلی از آدم های درگیر در این حوادث و رخدادها یا شاهدان آنها هنوز زنده اند و با پیش…

نقد
0

مقایسه «فروشنده»ی اصغر فرهادی با «دختر ناشناسِ» برادران داردن:      زمان اکران «فروشنده» یادداشتی نوشتم با عنوان «فروش‌گاه» و در آن اشاره کردم به تلاش جاه‌طلبانه فرهادی در تلفیق فرم ملودرام با فرم پلیسی-جنایی که به علت اصرار بیش از حد فرهادی بر تم، در تبدیل شخصیت یکمش به کارآگاه دچار مشکلاتی شده و در نهایت به سمت ملودرام گرایش…

نقد
1

     مهم‌ترین مساله در سینمای فرهادی برای من که آن را در تمامی‌ی فیلم‌هایش پی‌گیری کرده‌ام، درهم‌آمیزی مهیج و جاه‌طلبانه‌ی فرم یک درام پلیسی-جنایی در فرم یک درام خانواده‌گی‌ست که با توجه به حضور در دست‌کم پنج فیلم از هفت فیلمش، می‌شود آن را جزیی از زیبایی‌شناسی سینمای او محسوب کرد. آخرین فیلم او، «فروشنده»، نسبت به چنین تجربه‌ای…

نقد
0

این نوشته بیش از آنکه ادعایی بر نشان دادن فیلم «برخی زنان» در تعریفی مشخص از سینما داشته‌باشد( چنانکه بسیاری مقالات از این دست دارند) بر آن است که فیلم را از دریچه میزانسن دقیق و پرجزئیات کلى رایکارد ببیند، بدون اینکه به دام ادعاى مضحکى چون این خود سینماست و راهى جز این به خلقت بر پرده نقره اى…

ترنس دیویس
0

ورود به سینمای ترنس دیویس چنان‌که رپرتوار او اشاراتی دارد٬ ناگزیر از واکاوی عناصری در کارنامه اوست که می‌تواند او را در قامت مؤلف نشان دهد. در متن زیر برای پرداختن به سینمای او٬ بعد از نگاهی کوتاه به آثارش٬ سعی کردم  دنیای او را از چند منظر چه در تماتیک و چه در آیکونوگرافی آثارش نشان دهم. سه‌گانه: «کودکان»٬…

ترنس دیویس
0

چنانچه نیازمند شاهدی مبنی بر پیش‌بینی‌ناپذیری و منکسر بودن تأثیر سینمای هالیوود هستید، نیازی به فراتر رفتن از فیلم‌های ترنس دیویس نیست. هنگامی که او نخستین فیلمش‌ را می‌دید- “آواز در باران” (۱۹۵۲)- با جذبه‌ی تمام و کمال آن آشنا و سال‌های آغازین [زندگی] او با حضور در سالن‌های عمومی فیلم، مذهّب گشته بود. دیویس ولی برخلاف سایر کارگردان‌های سینه‌فیل،…