مانوئل دو الیویرا درگذشت

0

عاقبت مرگ بر مانوئل دو الیویرا غلبه کرد و جان این سینماگر بزرگ و صاحب سبک پرتغالی و پیرترین سینماگر جهان را گرفت. اولیویرا ۱۰۶ سال عمر کرد، چیزی تقریبا نزدیک به عمر سینما. اولیویرا تا آخر عمرش از سینما دست نکشید و به ساختن فیلم ادامه داد. او کارش را در عصر صامت، در سال ۱۹۳۱ با ساختن مستندی درباره شهر پورتو، زادگاهش که دومین شهر بزرگ پرتغال بعد از لیسبون است، شروع کرد. نخستین فیلم بلند او آنیکی بوبو بود که در سال ۱۹۴۲ ساخت، فیلمی نئورئالیستی دربارۀ کودکان فقیر خیابانی پورتو که شکست تجاری و هنری محض بود. اما اولیویرا با فیلم مستند داستانی مناسک بهار(۱۹۶۳) بود که توانست خود را به عنوان سینماگری صاحب سبک در سینمای پرتغال تثبیت کند. فیلم بعدی او با عنوان شکار، با سانسور حکومت دیکتاتوری سالازار مواجه شد و اولیویرا مجبور شد پایان آن را تغییر داده و هپی اند کند.

الیویرا بیش از ۵۰ فیلم بلند و کوتاه مستند و داستانی ساخت. وسوسه مسیح، نقاش و شهر، نان،  بل توژوغ(ادامه بل دوژور بونوئل)، مادر باکره، سفر به آغاز جهان و زندگی عجیب آنژلیکا، از مهم ترین فیلم های الیویرا به شمار می روند. آخرین فیلم او گبو و سایه نام دارد که دو سال قبل با شرکت ژان مورو و کلویا کاردیناله ساخت.

 الیویرا، سرگرم ساختن فیلم کلیسای شیطان بود که مرگ در خانۀ او را زد.

«سینما آینه زندگی است و به همین دلیل خاطره زندگی است.» این حرف مانوئل دو الیویرا است که چند روز قبل در سالگرد ۱۲۰ سالگی سینما بیان کرد. در واقع می توان گفت این جادوی سینما و میل به آفرینش هنری بود که الیویرا را در این سن بالا همچنان زنده و فعال نگه داشته بود. کاش همه فیلمسازان و نویسندگان و متفکران بزرگ همین قدر عمر مفید می کردند. یادش گرامی است.

لطفاً نظر خود را اضافه کنید