جدول ارزشگذارى فیلم مجلۀ کایه دو سینما(شماره هاى ٧٢٩ و ٧٣٠)

0

این بار استثنائاً جدول ماه های ژانویه و فوریۀ ۲۰۱۶ کایه را در کنار هم و در یک گزارش قرار داده ام. سطور زیر با نگاهی کوتاه به جدول اولین شمارۀ مجله در سال نو میلادی آغاز می شود و پس از آن به روالی غیر معمول به جدول ماه جاری، فوریه، می پردازد.

جدول ژانویه
خوش‌اقبال‌ها: کم فروغی و بی ستارگی بارزترین شباهت جدول اولین ماه سال جدید میلادی با جدول آخرین ماه سال گذشته است و بیست و چهار ستاره برای بهترین فیلم جدول گواه روشن آن. صدرنشین بیست و چهار ستاره ای جدول پاترسون جیم جارموش است. فیلم ساز محبوب منتقدان فرانسوی که با وجود کسب بالاترین امتیاز جدول از میانگین روزهای باشکوه اش در جدول های ادوار گذشته فاصله بسیاری دارد. با این وجود، حضور ستارۀ ایرانی فیلم، پاترسون و سرنوشتش را احتمالاً برای مخاطبان ایرانی سینما جذاب تر می کند. دومین خوش اقبال، خواب های خوب ببین با بیست و یک ستاره از نه رأی داده شده است که میانگین بالا و قابل قبولی برای مارکو بلوکیوی ایتالیایی نیست. سومین صدرنشینی به طور مشترک به دو فیلم شانزده ستاره ای رسیده. اولی نرودا از پابلو لارَئین شیلیائی که هنوز سه منتقد آن را ندیده اند و دومی فیلم امریکایی The Fits به کارگردانی فیلم ساز تازه کار آنا رُز هولمر با چهار خط تیره ( فیلم دیده نشده).

بداقبال‌ها: قعرنشین اول، آخرین چهرۀ شان پن است. چهار دایرۀ سیاه ( ارزش دیدن ندارد) از چهار منتقد بدون کسب هیچ ستاره ای، شکستی سخت و تحقیر آمیز برای بازیگرـ کارگردان امریکایی است. جایگاه قعرنشینی دوم به طور مشترک به دو فیلم اختصاص داده شده: تولد یک ملت از نِیت پارکر بازیگرـ کارگردان با دو ستاره و دو دایرۀ سیاه از چهار منتقد و فیلم فرانسوی بولوار کِنِدی به کارگردانی دومینیک کابرِرا با دو ستاره و دو دایرۀ سیاه از سه منتقد. اما بد اقبال ترین فیلم جدول، دبستان به کارگردانی اِلِن آنژل فرانسوی است. فیلم ساز باتجربه ای که ناموفق ترین حضورش را در جدول کایه تجربه می کند. از ناکامان (نه عموماً) نام دار این ماه جدول می شود به فیلم های جانوران شب زی از تام فورد با امتیاز شش ستاره و دو دایرۀ سیاه از پنج رأی، La La Land به کارگردانی دامیَن شَزِل با هشت ستاره و یک دایرۀ سیاه از پنج منتقد، Manchester by the Sea از کِنِث لونرگان با چهارده ستاره و یک دایرۀ سیاه از پنج نظر و نهایتاً و از نظر من شاید مهم تر از همه فیلم پارک از فیلم ساز جوان و خلاق فرانسوی دامین مانیوِل با پانزده ستاره از شش منتقد است.

فیلم کلاسیک ماه: To Live and Die in L.A. (1985) به کارگردانی ویلیم فرید کین است که با عنوان فرانسوی پلیس فدرال لس آنجلس در جدول حضور دارد. سی و یک ستاره از ده رأی ممکن، امتیاز بالا و قابل قبولی برای یک کلاسیک امریکایی است.

جدول فوریه
خوش‌اقبال‌ها: تداوم کم فروغی فیلم ها یا سخت گیری منتقدان جدول؟ دلیل هر چه که باشد تغییر چندانی در نتیجه نهایی نمی دهد: صدرنشین های ناپلئونی که با میانگین های پایین و متوسط بیست ستاره ای، بهترین می شوند. با همۀ این اوصاف اوضاع جدول این ماه کایه از ماه پیش نیز خراب تر است و فیلمی با بیست و سه ستاره (یک ستاره کمتر از صدرنشین ماه ژانویه) برترین فیلم جدول. این برتری به طور مشترک و به ترتیب یک رأی مأخوذۀ کمتر از آن دو فیلم شده: Loving جف نیکولز با یک خط تیره (فیلم دیده نشده) و Split به کارگردانی اِم.نایت شیامالان با دو خط تیره. دومین خوش اقبال جَکی پابلو لارَئین با بیست و یک ستاره از نُه منتقد است. اما سومین صدرنشین ویژگی نادر جدول ماه فوریه را رقم زده: دو فیلم از یک فیلم ساز در یک جدول. فیلم نرودا از پابلو لارَئین شیلیائی با نوزده ستاره از هشت منتقد راقم این ویژگی کمیاب و تاریخی است. و جایگاه چهارم، باز هم به طور مشترک، به دو فیلم برخی زنان از کلی رایکارد و Yourself and Yours از هونگ سانگ ـ سو رسیده است. هر دو فیلم هجده ستاره از شش منتقد کسب کرده اند.

بداقبال‌ها: قعرنشینی جدول این ماه با غول کُشی آغاز شده تا ابهت سکوت مارتین اسکورسیزی نیویورکی با شش ستاره و دو دایرۀ سیاه از شش منتقد، شکسته و در قعر جدول خُرد شده باشد. جایگاه قعرنشین دوم بین دو فیلم تقسیم شده است. یکی داستانی و دیگری مستند. اولی زنی که رفت به کارگردانی لاو دیاز فیلیپینی با هفت ستاره از چهار منتقد. فیلمی که برندۀ شیر زرین جشنوارۀ ونیز شده و دومی مستندـ پرتره ای با نام David Lynch : The Art Life به کارگردانی مشترک جان نیوئن و ریک بارنز با هفت ستاره از سه منتقد. بد اقبال سوم فیلمی شهیر و البته یکی از نامزد های اصلی جوایز اسکار امسال است: La La Land از دامیَن شَزِل که با هشت ستاره و یک دایرۀ سیاه نتوانسته نظر مثبت منتقدان جدول را جلب کند. قعرنشین چهارم باز هم یکی دیگر از نامزد های اسکار است. مهتاب به کارگردانی بَری جنکینز. اما ناکامان نام دار: American Honey از آندره آ آرنولد با ده ستاره و چهار دایرۀ سیاه از ده منتقد (این فیلم برندۀ جایزۀ هیئت داوران جشنوارۀ کَن است)، پیاده روی طولانی بیلی لین بین دو نیمه (با عنوان فرانسوی : یک روز در زندگی بیلی لین) از آنگ لی با ده ستاره از چهار رأی، مستند Gimme Danger از جیم جارموش با دوازده ستاره از شش نظر مأخوذه و دست آخر یکی دیگر از نامزدهای اسکار امسال؛ Manchester by the Sea از کِنِث لونرگان با پانزده ستاره و دو دایرۀ سیاه از هفت منتقد.

فیلم کلاسیک ماه: Love Streams(1984) به کارگردانی جان کاساوتیس است که با سی و شش ستاره از ده رأی ممکن، یکی از بالاترین امتیازهای جدول را از آن خود کرده است.

توضیح شکل و کیفیت رأی دهی:
رأی دهنده(منتقد) با شش نشانه (نمره) به فیلم‌ها امتیاز می‌دهد: خط تیره( فیلم دیده نشده)، دایرۀ سیاه ( ارزش دیدن ندارد)، تک ستاره (با ارفاق قابل دیدن است)، دو ستاره (باید دید)، سه ستاره (حتماً باید دید) و چهار ستاره (شاهکار). همچنین به رسم معمول، در جدول هر ماه یک فیلم کلاسیک و قدیمی بازبینی و ارزشگذاری می‌شود. رأی‌ دهنگان محدود به منتقدان و نویسندگان کایه نمی شوند معمولاً پنج رأی متعلق به نویسندگان و منتقدان سایر مجلات سینمایی و هنری ( پوزیتیف، تِلِه راما و لِزَنروک) و بخش سینمایی نشریات عمومی( لوموند و لیبراسیون) است . توجه به تنوع ترکیب و سلیقه در شمارش و تحلیل آراء بسیار روشن‌کَننده است و ازین رو جدول ارزشگذاری کایهدو سینما ترکیبی نسبتاً جامع از سلیقه و نگاه منتقدان و سینما دوستان فرانسوی را به نمایش می‌گذارد.

لطفاً نظر خود را اضافه کنید