جدول ارزش‌گذاری فیلم مجلۀ کایه دو‌سینما (شمارۀ ۷۲۸ – دسامبر ۲۰۱۶)

0

بحث انگیز ترین شماره های کایه دو سینما معمولاً شماره های ژوئن و دسامبر هستند . اولی شمارۀ پس از فستیوال کَن است که نظرها و نقدهای مخالفان و موافقان فیلم های قدر دیده را پوشش می دهد و دومی شمارۀ پایان سال میلادی که بر خلاف دسامبر سرد پاریس داغ و خواندنی است و تاپ تِن منتقدان کایه دو سینما را در منتشر می کند. گرچه به گواه تاریخ همۀ این جداول و فهرست ها بازی های سرگرم کننده و کوچکی هستند که تغییری در سرنوشت و ماندگاری فیلم ها نخواهند داشت.

     تاپ تن ۲۰۱۶ کایه دو سینما :

  • تونی اِردمان (مارِن آده)
  • او (پُل وِرهوفِن)
  • اهریمن نئونی (نیکلاس ویندینگ رفن)
  • آکواریوس (کِلِبِر مِندونسا فیلیو)
  • مَلوت (برونو دومُن)
  • خولیتا(پدرو آلمودوار)
  • عمودی ماندن (آلَن ژیرودی)
  • قانون جنگل (آنتونَن پِرِتژاتکو)
  • کارول (تاد حِینز)
  • جنگلی رؤیاها در آن ساخته می شود(کِلِر سیمون)

خوش‌اقبال‌ها: جدول دسامبر نیز همچون جدول نوامبر کم ستاره است و فیلم ها آنچنان که باید نتوانسته اند منتقدان را به وجد بیاورند. بیست و دو ستاره برای بهترین فیلم جدول، نشانه ای گویا از کم رونقی و سردی آزارندۀ سینماهای شهر است. اولین صدرنشین جدول خواب های خوب ببین به کارگردانی مارکو بلوکیو است. آخرین ساختۀ فیلم ساز ایتالیایی با بیست و دو ستاره از نُه رأی با استقبال محتاطانۀ منتقدان جدول مواجه شده و شاید در جدولی دیگر با رقبایی قهارتر اقبال صدرنشینی را با امتیاز متوسط بیست و دو ستاره نمی یافت. دومین جایگاه به طور مشترک به سه فیلم بیست و یک ستاره ای رسیده. فیلم هایی هم امتیاز که بنا به جزئیاتی همچون رأی کمتر و یا رأی منفی نسبت به هم ترتب یافته اند: پاترسون جیم جارموش با بیست و یک ستاره از نُه رأی، پرنده شناس ژوآئو پدرو رودریگز با بیست و یک امتیاز و یک دایرۀ سیاه از نُه رأی و در آخر فارغ التحصیلی از کریستین مونجیو همچنان با بیست و یک ستاره و یک دایرۀ سیاه به طور مشترک بر جایگاه دوم نشسته اند. سومین صدرنشین اما آخرین ساختۀ استاد کهنه کار امریکایی، کلینت ایستوود است. هیجده ستاره از هفت منتقد برای سولی. امتیازی پایین تر از متوسط بیست امتیازی جدول که از افتخار صدرنشینی می کاهد.

 

بداقبال‌ها: نور چشم اَکسِل روپِر با چهار ستاره و دو دایرۀ سیاه از شش منتقد، بدترین فیلم از نگاه منتقدان جدول است. قعرنشین بعدی هرگز بُنُوا ژاکو با چهار ستاره و دو دایرۀ سیاه از چهار رأی اخذ شده است. دو فیلم کم فروغ فرانسوی. سومین قعر نشین یک هفته و یک روز به کارگردانی آصف پولونسکی است. شش ستاره از چهار منتقد در کنار انبوهی از فیلم های هفت، هشت و نُه امتیازی که از کیفیت پایین آخرین جدول سال ۲۰۱۶ کایه دو سینما حکایت دارد و انگیزه ای برای کشف و معرفی بیشتر فیلم ها و فیلم سازها باقی نمی گذارد.

فیلم کلاسیک ماه: فریادها و نجواها(۱۹۷۲) به کارگردانی اینگمار برگمان است. سی و دو ستاره از ده رأی ممکن گویای کیفیت و البته فاصلۀ نجومی اثر استاد با فیلم های کم ستارۀ جدول این ماه است.

توضیح شکل و کیفیت رأی دهی:

رأی دهنده(منتقد) با شش نشانه (نمره) به فیلم‌ها امتیاز می‌دهد: خط تیره( فیلم دیده نشده)، دایرۀ سیاه ( ارزش دیدن ندارد)، تک ستاره (با ارفاق قابل دیدن است)، دو ستاره (باید دید)، سه ستاره (حتماً باید دید) و چهار ستاره (شاهکار). همچنین به رسم معمول، در جدول هر ماه یک فیلم کلاسیک و قدیمی بازبینی و ارزشگذاری می‌شود. رأی‌ دهنگان محدود به منتقدان و نویسندگان کایه نمی شوند معمولاً پنج رأی متعلق به نویسندگان و منتقدان سایر مجلات سینمایی و هنری ( پوزیتیف، تِلِه راما و لِزَنروک) و بخش سینمایی نشریات عمومی( لوموند و لیبراسیون) است . توجه به تنوع ترکیب و سلیقه در شمارش و تحلیل آراء بسیار روشن‌کَننده است و ازین رو جدول ارزشگذاری کایهدو سینما ترکیبی نسبتاً جامع از سلیقه و نگاه منتقدان و سینما دوستان فرانسوی را به نمایش می‌گذارد.

لطفاً نظر خود را اضافه کنید