جدول ارزش‌گذاری فیلم مجلۀ کایه دو‌سینما،شمارۀ ۷۱۵، اکتبر۵ ۲۰۱

0

مدتی بود که گرفتاری و البته بی میلی ناشی از عبث انگاری فعل، مانع از نگارش گزارشهای ماهانه جدول ارزش گذاری فیلم مجلۀ کایه دو سینما می شد. درخواست دوستان بسیار عزیز و یاد آوری فیسبوک انگیزۀ انجام دوبارۀ کار شد. امیدوارم به روال گذشته، گزارش های ماهانۀ جدول کایه در سایت سینما-چشم منتشر و خوانده شود.

اکتبر برای سینه‌فیل ها معمولاً ماه گذار است. باران سپتامبر به آرامی خاطرۀ تعطیلات تابستانی و پوستر بلاک باسترهای هالیوودی را از تن شهر می شورد و مشتاقان سینما بی صبرانه در انتظار ماه پیش رو (نوامبر) و رویداد پرشور «ماهِ فیلم مستند» هستند. با این همه هنوز برخی از فیلم های بخش های گوناگون فستیوال کَن برنامۀ نمایش سالن های سینما را پُر کرده اند. دو رویداد ویژه به این روزهای سینمای فرانسه رنگ و لحنی ایرانی می دهد. اول حضور گلشیفتۀ فراهانی در فیلم دو دوست به کارگردانی لوئی گَرِل، بازیگر و فرزند فیلیپ گَرِل سینماگر نوگرا و کهنه کار سینمای فرانسه، است. دو دوست اولین فیلم بلند گَرِلِ پسر است و جایزۀ مهم «ژان ویگو» را برای او به ارمغان آورده است. این فیلم بی گمان می تواند یکی از مهم ترین فیلم ها و مراحل حیات سینمایی فراهانی باشد. فرصتی برای بهتر و جدی تر دیده شدن و کارکردن برای بازیگری که معمولاً عادت کرده ایم تا وی را با حاشیه هایش دنبال کنیم تا حرفه و توانایی هایش. امیدوارم تا دو دوست نقطۀ عطفی دوباره و شایسته برای بازیگر جوان ایرانی باشد. دو دوست در جدول این ماه کایه دو سینما حضور دارد اما انبوهی از آرای تک ستاره (با ارفاق قابل دیدن است) و دو ستاره (باید دید) و کسب امتیاز نهایی ده ستاره با احتساب دو خط تیره (هنوز دیده نشده) خبر از استقبال گرم منتقدان نمی دهد. رویداد دوم اکران فیلم گل سرخ (۲۰۱۴) سپیده فارسی است. فیلمی دربارۀ اعتراضهای پس از انتخابات ریاست جمهوری هشتاد و هشت که نه تنها در گزینش موضوع که در نمایش رابطۀ تنانۀ شخصیت ها و بازیگرهایش جنجالی است. گل سرخ در جدول این ماه کایه نیست. اما آنچه اکتبر امسال را غمناک تر از همیشه می کند مرگ ناگهانی و زود هنگام شانتال آکرمن است و افسوس ابدی برای خاموشی یکی از یگانه ترین صداهای سینمای جهان.

خوش‌اقبال‌ها: شرکت در بخش نوعی نگاه کَن ۲۰۱۵، سی و پنج ستاره و استقبال کمنظیر منتقدان فرانسوی، Cemetery of Splendour (گورستان شُکوه) و کارگردان تایلندی اش، اپیچاتپونگ ویراستاکول، را به محبوب ترین های جدول این ماه تبدیل کرده اند تا خاطرۀ خوش فیلم عمو بونمی زندگی‌های گذشته‌اش را به یاد می‌آورد (۲۰۱۰)، برندۀ نخل طلا ، دوباره در یادها زنده شود. نکتۀ جالب توجه هم نوایی و هم نظری اغلب منتقدان دربارۀ کیفیت این فیلم است. به غیر از میشل سیمان (پوزیتیف) که آن را تنها شایستۀ یک ستاره (با ارفاق قابل دیدن است) دانسته، بقیۀ منتقدان با امتیازهای بالای سه ستاره ( حتماً باید دید) و چهار ستاره (شاهکار) به تقدیر از فیلم پرداختهاند. دومین بالانشین جدول با بیست و سه ستاره و البته دو خط تیره ( فیلم هنوزدیده نشده)، نیز یکی دیگر از شرکت کَنندگان و البته برندۀ جایزۀ میزانسن بخش نوعی نگاه کَن امسال است. آخرین اثر کارگردان ژاپنی، کیوشی کوروساوا : به سوی دیگر ساحل. سومین فیلم خوش اقبال جدول، مرد بی منطق وودی آلن است. نوزده ستاره (حتی با توجه به نظر-امتیاز هنوز داده نشدۀ ژولین ژستر از لیبراسیون) برای آلن فرانسوی پسند خبر خوشی نیست با این حال پخش کَنندگان و سینماداران هنوز به فروش معمول و نسبتاً بالای فیلم های آلن باور دارند. سومین صدرنشین همچون دو فیلم اول و دوم از فیلمهای کَن (بخش خارج از مسابقه) است. شصت و هشتمین جشنوارۀ کَن نمایندگان دیگری نیز در جدول این ماه کایه دو سینما دارد که بخت بلند و آسمان پر ستاره ای نداشتند.

بداقبال‌ها: بازندۀ بزرگ جدول بیگمان شاهِ مَن مای-وِن است، فیلمساز-بازیگر زن فرانسوی که برای آثار گذشته اش به ویژه Polisse (۲۰۱۱) تحسین و جایزۀ ویژۀ هیئت داوران فستیوال کَن را به دست آورد. شاه من بر خلاف حضور در بخش مسابقۀ کَن و کسب جایزۀ بهترین بازیگر زن، در مجموع با هفت دایرۀ سیاه ( ارزش دیدن ندارد) و یک خط تیره در قعر جدول اکتبر غرق شده است. دومین قعرنشین باز هم یک فیلم کَنی دیگر است: سیکاریو فیلمی دیگر از فهرست پذیرفته شدگان بخش مسابقۀ کَن و کاندیدای دریافت هشت جایزه در رشته ها و بخش های گوناگون این جشنواره. چهار دایرۀ سیاه، دو خط تیره و تنها هفت ستاره نشان از بی علاقگی منتقدان کایه به آخرین فیلم دُنی ویلنُوو کِبِکی دارد. بد اقبالان بعدی به ترتیب Chronic میشل فرانکوی مکزیکی(برندۀ جایزۀ بهترین فیلمنامۀ کَن) و Dheepan ژاک اُدیار فرانسوی (برندۀ نخل طلا) هستند. باز هم دو بازندۀ نامدار و تحسین شده در بزرگ ترین فستیوال سینمایی جهان.  Chronicبا سه دایرۀ سیاه، دو خط تیره و هفت ستارۀ کم فروغ و   Dheepan با سه دایرۀ سیاه، یک خط تیره و ده ستاره، آن هم به لطف دو رأی سه ستاره ای از پوزیتیف و تِلِه راما، پایان ناگوار و تلخی را در جدول منتقدان کایه دو سینما تجربه کردند.

فیلم کلاسیک ماه: کازینو (۱۹۹۵) اثر ماندگار مارتین اسکورسیزی اسطوره ایست. ستایش به حق و با شکوه منتقدان با اهدای سی و یک ستاره در بزرگداشت استاد نیویورکی. فیلم نامۀ کم نقص، بازی های درخشان، کارگردانی زبردستانه و تِم آشنای دوستی و خیانت سینمای استاد، کازینوی اسکورسیزی را جذاب و کلاسیک کرده اند. اعتراف می کنم که دیدن کازینو بر پردۀ سینما زیبایی و تأثیرگذاری اش را ،برای من که اولین بار فیلم را در صفحۀ کوچک تلویزیون دیده ام، صد چندان می کند.jadv cahiers oct 2015

توضیح شکل و کیفیت رأی دهی:

رأی دهنده(منتقد) با شش نشانه (نمره) به فیلم‌ها امتیاز می‌دهد: خط تیره( فیلم دیده نشده)، دایرۀ سیاه ( ارزش دیدن ندارد)، تک ستاره (با ارفاق قابل دیدن است)، دو ستاره (باید دید)، سه ستاره ( حتماً باید دید) و چهار ستاره (شاهکار). همچنین به رسم معمول، در جدول هر ماه یک فیلم کلاسیک و قدیمی بازبینی و ارزشگذاری می‌شود. رأی‌ دهنگان محدود به منتقدان و نویسندگان کایه نمی شوند معمولاً پنج رأی متعلق به نویسندگان و منتقدان سایر مجلات سینمایی و هنری ( پوزیتیف، تِلِه راما و لِزَنروک) و بخش سینمایی نشریات عمومی( لوموند و لیبراسیون) است . توجه به تنوع ترکیب و سلیقه در شمارش و تحلیل آراء بسیار روشن‌کَننده است و ازین رو جدول ارزشگذاری کایه دو سینما ترکیبی نسبتاً جامع از سلیقه و نگاه منتقدان و سینما دوستان فرانسوی را به نمایش می‌گذارد.

لطفاً نظر خود را اضافه کنید