عبدالرحمان سیساکو: «چگونه به لیست اسکار راه یافتم»

1

 فیلم تیمبوکتو ساختۀ عبدالرحمان سیساکو، فیلمساز اهل موریتانی و ساکن پاریس، در لیست ۹ فیلم نامزد دریافت جایزۀ اسکار بهترین فیلم خارجی امسال قرار دارد. سیساکو در ۱۳ اکتبر ۱۹۶۱ در موریتانی به دنیا آمد و در کودکی با پدر و مادرش به کشور مالی مهاجرت کرد. سپس برای تحصیل سینما به مدرسه عالی سینمای مسکو رفت و بین سال های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۹ در آنجا به تحصیل پرداخت. او از اوایل سال ۱۹۹۰در فرانسه اقامت گزید اما هربار برای فیلمسازی به کشورش مراجعت می کرد.  سیساکو در سال ۱۹۹۴ با فیلمی کوتاه اولین جایزه اش را در جشنواره میلان بدست آورد و در سال ۱۹۹۹ با فیلم بلندش ( زندگی روی زمین) نیز جایزه اول همین جشنواره را کسب کرد. سپس چندین فیلم بلند دیگر ساخت که در جشنواره های گوناگون از جمله کن، جوایزی بدست آورد. از فیلم های مشهورش باید از در انتظار خوشبختی، باماکو و  تیمبوکتو نام برد. او امروز یکی از فیلمسازان مشهور قارۀ آفریقاست.  آیا او موفق به دریافت جایزه اسکار امسال خواهد شد ؟ ابتدا باید منتظر ماند تا لیست ۵ نامزد نهائی اسکار بهترین فیلم خارجی در ۱۵ ژانویه اعلام شود و سپس به تماشای مراسم اسکار در ۲۲ فوریه نشست. راه دشوار و طولانی ای است.

11_TIMBUKTU_de_Abderrahmane_Sissako-_c__2014_Les_Films_du_Worso__Dune_Vision_01

وقت عبدالرحمان سیساکو با فیلم تیمبوکتو به لیست ۹ نفرۀ نامزدهای اسکار بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان ۲۰۱۵ راه یافت، بسیار خوشحالانه گفت: “می خواهید بدانید چگونه به اینجا رسیدم ؟ ” و بعد داستانش را این گونه شروع کرد:

“جالب است که بدانید که سیاست آکادمی اسکار دربارۀ سینماگران مولف این است که بیش از بیش به آن اهمیت و بها داده شود. بعد از اینکه در مسابقه جشنواره کن امسال ، فیلمم از سوی منقدین فرانسوی و بین المللی  مورد توجه بسیار قرار گرفت، تهیه کننده، برای فروش فیلم به آمریکا اقدام کرد. از سوئی فیلم بایستی تا قبل از پایان سپتامبر درکشور موریتانی به نمایش عمومی درمی آمد. در ماه سپتامبر فیلم را در شهر کوچکی بنام ( نواکشوت) که حتی تا آخرین سال های ۱۹۹۰ سالن سینمائی هم نداشت،  اکران عمومی کردیم و سپس فیلم از طرف این کشور به آکادمی اسکار فرستاده شد. با این کار، این اولین فیلم تاریخ سینمایی این کشور است که  به اسکار معرفی می شود. از آن زمان به بعد به همراه تهیه کننده در بسیاری از جشنواره های آمریکای شمالی ( تلورید، تورنتو، نیویورک، لوس آنجلس و…) شرکت کردیم. در آمریکا مستر کلاس های بسیاری بر پا کردیم، با روزنامه نگاران و منتقدین بسیاری گفتگو کردیم، بسیاری از رای دهندگان اسکار را ملاقات کردیم، در بسیاری از مهمانی ها و کوکتل ها شرکت کردیم، و از هر فرصتی برای صحبت کردن دربارۀ فیلم، موضوع فیلم و کار سینما در موریتانی به گفتگو پرداختیم. ارتباطات بسیاری با حرفه ای های سینمای آمریکا برقرار کردیم. روز به روز به سراسر آمریکا مسافرت کردیم تا فیلم در آمریکا خوب معرفی شود.

در این میدان رقابت که هر سال تنگ تر و دشوار تر می شود، و امسال می بایستی با ۸۲ رقیب مسابقه می دادیم، کار سختی بود. در سال ۲۰۱۳ تعداد ۷۶ کشور شرکت کرده بودند، وامسال ۸۳ فیلم ارائه شده بود. فیلم های اسم و رسم دار زیادی در لیست حضور داشتند که جایزه های نخل طلا و غیره هم برده بودند و از سوی دیگر کمپانی های با نفوذی هم پشت سر آنها بودند. چیزی که ما را در راهمان دلگرم می کرد، این بود که شنیده بودیم بسیاری از اعضای آکادمی، بدشان نمی آید، حمایت هائی هم از سینماگران مولف گوشه و کنار جهان بکنند. نتیجه اش را هم در لیست ۹ انتخاب اولیه می بینید.

برای ۵ کاندید نهائی حدود ۶۰۰۰ اعضا آکادمی رای خواهند داد. تهیه کننده من خانم سیلوی پیالا ( دختر موریس پیالا، سینماگر مشهور فرانسوی)، و آقای ژان لابادی، پخش کنندۀ فرانسوی و بین المللی فیلم،  بسیار هیجان زده هستند و لحظه به لحظه اخبار و نوشته های مطبوعات آمریکا و غیره را در این رابطه دنبال می کنند. باید گفت که مقالات خوب و مثبت منتقدین آمریکائی، سوژه مطرح روز این فیلم ( نفوذ اسلام گرایان افراطی و جنایات آنها در شمال کشور مالی) توجه آنها را به خود جلب کرده است. این نکته را هم اضافه کنم که از ۳ سال پیش کمیته ای در بطن آکادمی اسکار ایجاد شده که به جستجوی حداقل سه فیلم با کیفیت هنری والا باید  دست یابند و اعتبار بیشتری برای اسکار بهترین فیلم خارجی، بدست آورند.  این سه فیلم الزاما می تواند از بین فیلم هائی باشد که اعضای رای دهندۀ اسکار آن را ندیده باشند. این کار هم در ضمن باعث شده که از نفوذ کمپانی های بزرگ که با پول و پارتی، فیلم های خود را پشتیبانی می کنند تا حد زیادی جلو گیری شود و ایده بسیار شایسته ای است. “

با توجه به اهمیتی که اسکار بهترین فیلم خارجی برای بسیاری از فیلمسازان مستقل دنیا و همچنین کمپانی های کوچک پیدا کرده، این جایزه می تواند به فروش فیلم و مطرح تر شدن کارگردان آن کمک کند.  کلاً دو جایزه، برنده شدن نخل طلا و بدست آوردن اسکار، بر روی سرنوشت یک فیلم و کارگردان آن، تاثیر به سزائی دارد. گفته می شود که کاندید شدن یک فیلم برای اسکار، می تواند در فروش آن در سالن های سینمای آمریکا تاثیر زیادی داشته باشد و گاه می تواند تعداد تماشاگران آنرا به دو برابر برساند. اگر فیلم های خارجی که به مرحله نامزدی اسکار دست می یابند، هنوز پخش کننده ای در آمریکا نداشته باشند، شانس خریده شدن آنها بسیار بالا می رود.

اما جدا از همه این مقدمات هیچ قانونی برای بدست آوردن اسکار وجود ندارد. مدتی بود که برادران ( وایشتون) که کمپانی میراماکس را داشته اند، سلطان برنده شدن اسکارفیلم های خارجی بودند، اما اینها با اینکه روی فیلم ( سن لوران) از فرانسه بسیار حساب باز کرده بودند، امسال دست را باختند.

یک نظر

  1. آرش در تاریخ

    سلام. چرا مطلب اینقدر گنگ است؟ خواننده نمی داند با یک گزارش، مصاحبه یا خبر مواجه است؟ اصلا منبع چیست؟ نویسنده با سیساکو مصاحبه کرده اند یا از منبعی دیگر ترجمه کرده اند؟ از سایت وزین و دقیق شما بعید بود!

لطفاً نظر خود را اضافه کنید