تولد جان کاساوتیس بر همۀ سینماگران واقعاً مستقل جهان مبارک باد

0

من به هیچ‌جا تعلق ندارم. هیچ‌وقت عضو هیچ‌جایی نبوده‌ام. می‌توانم هرجایی کار کنم. بعضی از بهترین فیلم‌هایی که من ندیده‌ام از سیستم استودیویی می‌آیند. مطلقاً مخالفتی با آن ندارم. من یک فردم. خزعبلات روشنفکری برایم جذابیتی ندارند. تمام آن‌چه که برایم جذاب است کار کردن با کسانی است که آن را دوست دارند و دوست دارند چیزهایی را کشف کنند که بهشان آگاه نیستند. وقتی‌ما روی فیلمی مثل “چهرهها” کار می‌کنیم، مفتی کار می‌کنیم. هر کس سهم خودش را در منافع کار خواهد داشت، اگر اصلاً منفعتی وجود داشته باشد. اما من، هرگز، هرگز نمی‌پذیرم که کسی برای من کار کند، هیچ کس. اگر عده‌ای خودشان را برای کار کردن در اختیارِ من می‌سپارند، برای این است که مشکلی دارند. چالش اصلی برای یک کارگردان، یا کارگردانی مثل من، پیدا کردن افرادی(بازیگران و گروهی) است که واقعاً می‌خواهند کاری کنند. اگر افراد می‌پذیرند که در پروژه‌ای کار کنند، باید آن را پروژهٔ خودشان بدانند. پروژهٔ من یا مال آن‌ها نیست، اگر که تو کار خودت را بکنی، فقط پروژهٔ توست. مشکل اصلی، در مورد بازیگران و گروه فنی، یافتن افرادی است که واقعاً می‌خواهند این کار را بکنند؛ و بعد باید آزاد گذاشتشان تا آن را به‌شیوهٔ خودشان انجام بدهند.

از گفتگوی جوزف جلمیس با جان کاساوتیس. ترجمهٔ اسفندیار ترکمن‌راد. سینما-چشم شماره ۵. ویژۀ جان کاساوتیس.-

لطفاً نظر خود را اضافه کنید