نام مرا به خاطر داشته باش

0

 

یک کانال تلویزیونی روی دیجی باکس(فری ویو) داریم به اسم «موویز فور مِن»(فیلم برای مردان) که اسمش هم می تواند داد زن ها را دربیاورد. کانالی که فقط فیلم های اکشن یا جنگی یا وسترن های اسپاگتی ارزان قیمتی که هیچ وقت گیشه نداشته و صاحبش حاضر است مثلا آن را به کمترین قیمت به هر شبکه تلویزیونی واگذار کند، پخش می کند. اما گاهی در میان خر مهره های این کانال، به طور اتفاقی یک تکه جواهر هم پیدا می شود مثل فیلمی که دیشب این شبکه پخش کرد و من هم اتفاقی دیدم و چقدر خوشحالم که آن را از دست ندادم. یک فیلم نوآر مستقل آمریکایی دهه هفتادی درجه یک به نام «نام مرا به خاطر داشته باش» از نوع «برایم میستی بنواز» کلینت ایستوود از کارگردانی به نام الن ردولف که رابرت آلتمن آن را تهیه کرده بود. ردولف، دستیار آلتمن در فیلم های «خداحافظی طولانی» و «نشویل» بود و فیلم های زیادی ساخت که اغلب آنها از نظر هنری و تجاری چندان مطرح نبوده اند. یکی از فیلم های معروف او «مدرن ها» است که دربارۀ پاریس دهه بیست و فضای هنری و ادبی آن(سال ها قبل از وودی الن) ساخت و یا نئو نوآر دیگری دارد به نام «مشکل ذهنی» با بازی کیت کارداین در نقش پلیسی که از زندان آزاد می شود و نیز فیلمی به نام «صبحانه قهرمان ها» با بازی بروس ویلیس که بر اساس رمانی از کورت وونه گات ساخت که شکست هنری و تجاری مطلق بود. موفق ترین فیلمش، «افکار هولناک» است، تریلری جنایی با بازی دِمی مور و بروس ویلیس.

remembermyname-613X463

جالب اینکه «نام مرا به خاطر داشته باش»، قبل از اینکه در نیویورک اکران شود، بر پرده سینماهای پاریس نمایش داده شد. جرالدین چاپلین در آن، نقش زنی رنجور و زخم خورده اما در عین حال خطرناک و بی رحم به نام امیلی را بازی می کند، یک زن نامتعادل و روان پریش که عشق او را به جنون کشانده و حالا به هر قیمتی می خواهد آن را به دست آورد و یا از او انتقام بگیرد. او ۱۲ سال به خاطر کشتن معشوقۀ سابق همسرش در زندان بوده و حالا که آزاد شده می بیند که شوهرش(آنتونی پرکینز) در غیابش با زن دیگری ازدواج کرده. او هم طاقت نیاورده و سعی می کند با کارهای سادیستی و آزاردهنده اش، همسرش را به زندگی سابق اش برگرداند. جاناتان رزنبام در نقدش بر این فیلم، می گوید که این نخستین بار است که من جرالدین چاپلین را در یک فیلم آمریکایی کاملا می پذیرم چرا که شاید این نخستین فیلم آمریکایی است که پیرامون استعدادهای غیرمعمول و خلاقانۀ شیوه گرای او ساخته شده است. بازی آنتونی پرکینز هم مثل همیشه عالی است و با لبخند و نگاه شیطانی و مرموزش، زهرۀ آدم را آب می کند.

جاناتان رزنبام در نقد مفصلی که بر این فیلم نوشته، عنصر ابهام و تعلیق در روایت و غیرقابل پیش بینی بودن آن و نیز آهنگ های بلوز آلبرتا هانتر را ستوده است. او همچنین بر تاثیرپذیری الن ردلف از آلتمن تاکید کرده است که خوب برای کسی که سال ها دستیار آلتمن بوده کاملا طبیعی است.

نقد رزنبام را اینجا بخوانید:

http://www.jonathanrosenbaum.net/1979/04/remember-my-name-1979-review/

لطفاً نظر خود را اضافه کنید