نگاهی به مستند «در عبور» آخرین ساخته آلبرت میزلس

0

آخرین فیلم آلبرت میزلس قبل از مرگ که درباره خط آهن مینه سوتا به سیاتل ساخته‌شده‌است در بخش مستند فستیوال ترایبکا ۲۰۱۵ به نمایش در‌آمد. فیلمساز به  سبک همیشگی برادران میزلس به داخل قطار رفته و با مسافران همراه شده‌است. داستانهای شنیدنی مسافران و بیم و امیدهای آنها در غالب روایتهایی موازی در دل مستند قرار دارد. داستانهایی که گرچه از زبان انسانهای مختلف گفته میشود مایه هایی مشترک و بسیار انسانی دارند.

دوربین همانطور که رسم برادران میزلس است٬ در گوشه‌های مختلف قطار آدم‌ها را در خلوتشان رصد می‌کند و سپس  داستان‌های آنها با روایت خودشان بر تصاویر مونتاژ شده‌اند. در بین مسافران رابطه‌های مختلفی درحال شکل‌گیری است. از  زنی که برای دیدن فرزندش بعد از سالیان می رود تا زن جوانی که برای زایمان یه سیاتل می‌رود و تا چند روز دیگر زمان زایمان او فرا خواهد رسید تا زنی که از فشار جامعه‌ای که ازدواج سفید و سیاه را تقبیه می‌کند  در حال فرار است تا به شهری برود که بتواند فرزندان دورگه‌ای که از همسر سیاه‌پوستش  به دنیا آورده را به راحتی بزرگ کند.

علاوه بر تلاش برای ارتباط ( که به شکلی سمبلیک با متصل کردن مینه‌سوتا به سیاتل همراه است)٬ وجه مشترک دیگری که مسافران فیلم دارند٬ امید است. به نظر می‌رسد مسافران این قطار اکثراً آرمان‌شهری را در انتهای مقصد در نظر دارند.  فیلم در انتها تماشاگر را با این امید تنها می‌گذارد٬ هرچند از کلام بسیاری از مسافران به واهی بودن این امید اعتراف می‌کند.

آنچه بیش از هرچیز این قطار را از قطارهای دیگر مجزا می‌کند٬ مسیر بسیار طولانی آن در خاک آمریکاست که باعث می‌شود مسافران برای سفر با این قطار دلایلی بجز سیاحت داشته‌باشند.

از سوی دیگر شخصیت‌های متنوع فیلم نمونه‌ای کوچک از جمعیت آمریکا هستند٬ با همان دغدغه‌ها که می‌تواند یک  نگاه گذرای جامعه‌شناسانه به واقعیت‌های آمریکا باشد.

فیلم از مینه‌سوتا شروع و در سیاتل ختم می‌شود ولی دربین راه٬ نقبی می‌زند به خرده‌فرهنگ‌های شهرهای طول مسیر٬ که البته بیشتر بهMidwest  آمریکا تعلق دارد.

لطفاً نظر خود را اضافه کنید