به یاد ناتالی وود

0

در پنج سالگى در مقابل اورسن ولز و کلودت کلوبرت بازى کرد. به مدرسه بازیگرى نرفت ولى بازیگرى غریزى بود، و همین قریحه کافى بود تا در کمتر از دو دهه بعد از اولین نقش آفرینیش در سینما و قبل از ٢۵ سالگى سه بار کاندید اسکار شود. ناتالی وود اولین نقش اولش را در فیلمی از جوزف منکیویچ ایفا کرد. از آن زمان تا ۱۷ سالگی که همراه با جیمز دین در «شورش بی دلیل»٬ اثر ماندگار نیکلاس ری بازی کرد٬ نقشهای متعددی در سینما داشت. امااولین حضور جدیش در سینما شاید «شورش بی دلیل» باشد٬ فیلمی که برای جوانان یاغی آمریکا تاچند دهه الهام بخش بود. بعد از اینکه در وسترن جاودانه جان فورد٬ «جویندگان» نقشی کوتاه داشت٬ در سال ۱۹۶۱ در مشهورترین فیلمهای کارنامه هنریش یعنی «شکوه علفزار» و «داستان وست ساید» بازی کرد. نقش آفرینی او در «شکوه علفزار» الیا کازان به حدی تاثیرگذار بود که تصویر عاشقی بازنده تصویر همیشگی ناتالی وود در سینما شد. در داستان وست ساید به همراه با رابرت وایز خالق یکی از شاخصترین موزیکالهای تاریخ سینما بود. بعدها در «این ملک نفرین شده» در کنار رابرت ردفورد بار دیگر تصویر دختر عاشق پیشه را بازی کرد٬ هرچند مرگ به این بازیگر بزرگ امان نداد.

ناتالی وود٬ از آب هراس داشت. الیا کازان از این موضوع در «شکوه علفزار» زمانی که وود با پریدن در آب دست به خودکشی میزند استفاده کرده بود. مرگ واقعی ناتالی وود هم با خفه شدن در آب رخ داد٬ و در زندگی واقعی هراس ماندگارترین نقش زندگیش را تجربه کرد. گویی او با شعر معروف «شکوه علفزار» جاودانه شد:

گرچه روشنای آفتاب

برای همیشه از دیدگانم دور شده‌اند

گرچه هیچ چیز نمی‌تواند

شکوه علفزار

و جلال گلها را بازگرداند

اما مارا غمی نیست

و به‌آنچه از پیوند دیرینه مانده‌است دلخوشیم

به خیالات خوشی که از رنج آدمی باز می‌ماند

مؤمن به مرگی که سرانجام این سالهای عاقبت‌اندیشیست.

 در  زادروز ناتلی وود ویدئوی زیر را که در آن رابرت ردفورد از او میگوید٬ ببینید.

لطفاً نظر خود را اضافه کنید